Jak dobierać tekstylia do budynków użyteczności publicznej?

Tekstylia, wybierane przez właścicieli hoteli, restauracji oraz budynków użyteczności publicznej wybierane są spośród oferty specjalistycznych produktów, zgodnych z normami prawnymi, określającymi poziom odporności na ogień oraz wytrzymałość materiałową. Wśród dostępnych produktów w budynkach użyteczności publicznej powinno się stosować tkaniny, których parametry zgodne są z wytycznymi Ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane oraz szeregu rozporządzeń wykonawczych, precyzujących wymogi. Tkaniny, odznaczające się odpornością na ogień to materiały trudnopalne i niepalne. Które zatem należy wybierać przy aranżacji pomieszczeń publicznych? Poznajmy zasady, określające bezpieczeństwo i wytrzymałość tkanin.

Jak sprawdzane są tkaniny do użytku komercyjnego?

W obiektach, w których przebywa duża ilość osób, przeznaczonych na potrzeby urzędów, obiektów edukacyjnych, kulturowych i sportowych, a także restauracji i hoteli powinno się stosować tkaniny, które spełniają wymogi, określone normą europejską DIN EN 13501-1 oraz DIN EN-4104, według której tkanina w kontakcie z płomieniem nie powinna się zapalić przez co najmniej 600 sekund. Przy użyciu dwóch źródeł zapłonu, w warunkach kontrolowanych próbki tkanin badane są na wytrzymałość zapalną oraz rozprzestrzenianie się ognia. Najpierw stosuje się próbę zapalenia poprzez małe źródło ognia, jeżeli tkanina spełni wymagania, dokonuje się próby przy użyciu większego źródła ognia. Materiały, przeznaczone do pionowej ekspozycji w budynkach użyteczności publicznej oceniane są w pięciostopniowej skali palności.

Które materiały można stosować?

Według przeprowadzonych badań sporządzana jest dokumentacja, a tkanina badana otrzymuje potwierdzenie z oznaczeniem od 1 do 5 skali palności. Tkaninami, które można stosować w budynkach użyteczności publicznej są materiały, które otrzymały ocenę 1 lub 2, oznaczającą, że są niepalne. W wymaganym czasie próbka ich materiału nie uległa zapłonowi, nie uległa przerwaniu, w skutek którego mógłby się oderwać płonący element. Tkaniny najwyżej ocenione zachowały trzy nitki kontrolne, które nie uległy zapaleniu się. Najwyższej jakości tkaniny, przeznaczone do stosowania w obiektach, oznaczone klasą niepalności powinny przede wszystkim uwzględniać takie wyroby jak zasłony, kotary, draperie, rolety, lambrekiny. Szczegółowe dane w zakresie badań nad palnością tkanin można znaleźć w tabeli palności tkanin. W obiektach, które narażone są na zróżnicowane zachowania odwiedzających je osób, zarówno w częściach wspólnych, ogólnodostępnych, jak i w poszczególnych pomieszczeniach, powinny posiadać wyposażenie w tkaniny niepalne, charakteryzujące się wysoką wytrzymałością. Tkaniny klasy 1 i 2 odporne są na dym, przypalanie, owijanie się oraz wiele zachowań, które mogłyby przyczynić się do ziszczenia lub zapalenia się. Bezpieczeństwo jest najważniejsze, jednak warto również pamiętać o efekcie wizualnym. Tkaniny niepalne nie różnią się wyglądem od doskonałej jakości wyrobów o niższej skali palności.